Sprzedaż wysyłkowa
#
31

W ordynacji o podatku od towarów i usług omawiane są dwa sposoby sprzedaży wysyłkowej, różniące się od siebie jedynie metodą opodatkowania. Prawodawstwo przewiduje zatem możliwość sprzedaży wysyłkowej „z terytorium kraju” oraz „na terytorium kraju”. Wysyłki te są do siebie zbliżone, jedyna różnica polega na formie i miejscu zapłaty VATu, który może zostać uiszczony na terenie państwa, w którym znajduje się zbywający albo też na terenie państwa, gdzie znajduje się adresat.

Dla powstania jednej z dwóch napomnianych wyżej wysyłek, muszą zostać wypełnione 2 warunki:

Kupujący nie musi być płatnikiem podatku VAT, jednak powinien być osobą fizyczną. Jeśli natomiast osoba ta jest płatnikiem podatku VAT, musi powstać warunek, w którym nabywca rozlicza się jak z operacji wewnątrzwspólnotowego kupna towarów (płatnik podatku będzie zwolniony podmiotowo od niniejszego podatku),
Sprzedawca musi być płatnikiem podatku VAT, zarejestrowanym na terytorium Unii (w jednym z jej państw)


Sprzedażą wysyłkową nie będą objęte:

Nowe środki transportu,
Produkty wysyłane przez pośrednika, który ma obowiązek płacenia podatku,
Produkty montowane albo instalowane

W przypadku, gdy do czynienia będziemy mieć z produktami, które objęte zostały akcyzą, miejscem opodatkowania będzie zawsze państwo przeznaczenia.

Transakcja sprzedaży wysyłkowej „na terenie kraju”

Z takim typem sprzedaży wysyłkowej mamy do czynienia w sytuacji, gdy towar wysyłany jest z terytorium jednego z państw Wspólnoty do naszego państwa. Taką wysyłkę określa art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Towary, które w powyższy sposób będą sprzedawane, opodatkowane zostają według prawodawstwa polskiego, mimo to wyłącznie do pewnego pułapu sumy wszystkich transakcji – 35 tys. euro. Po przekroczeniu tego pułapu, towar musi być obłożony podatkiem na terenie kraju, gdzie siedzibę ma wysyłający.

Transakcja sprzedaży wysyłkowej „z terenu kraju”

Pod tym zagadnieniem stoi zbycie towaru, wysyłanego z obszaru Polski do innego kraju Wspólnoty. Prawem opisującej ten przypadek jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W tym przypadku miejscem opodatkowania będzie Polska. Jednak również i tu występuje pewien pułap wielkości sumy sprzedaży na terenie danego kraju, powyżej którego towary opodatkowywane są w innym miejscu. Limity te ustalane są odmiennie przez państwa członkowskie, nie przekraczają jednak 100 tys. euro. Po przekroczeniu wyżej wymienionej granicy, produkt zostanie opodatkowany według prawodawstwa podatkowego obowiązującego na terenie kraju, do którego go posłano.